Saksytoksyna

Nazewnictwo

Język / system Nazwa
polski saksytoksyna, toksyna paralityczna mięczaków
angielski saxitoxin, paralytic shellfish poison (PSP)
nazwa systematyczna IUPAC karbaminian (3aS,4R,10aS)-10,10-dihydroksy-2,6-diiminooktahydro-1H,8H-pirolo[1,2-c]purin-4-ylometylu
oznaczenie NATO TZ
oznaczenie amerykańskie (Edgewood Arsenal) agent TZ
pochodzenie nazwy od małża Saxidomus giganteus, z którego ją wyodrębniono
źródło biologiczne bruzdnice morskie (Alexandrium, Gymnodinium, Pyrodinium) oraz sinice słodkowodne (Aphanizomenon, Anabaena, Cylindrospermopsis)
numer CAS 35523-89-8

Czym jest

Saksytoksyna jest neurotoksyną drobnocząsteczkową blokującą kanały sodowe bramkowane napięciem. Wiąże się z zewnętrznym ujściem kanału, uniemożliwiając przepływ jonów sodu i tym samym powstanie potencjału czynnościowego. Skutkiem jest porażenie wiotkie - mięśnie nie mogą się skurczyć, mimo zachowanej świadomości. Zgon następuje przez porażenie mięśni oddechowych.

Mechanizm jest identyczny jak przy tetrodotoksynie - toksynie ryb rozdymkowatych - i przeciwstawny wobec środków paralityczno-drgawkowych: przy sarinie mięśnie są w stanie ciągłego pobudzenia, przy saksytoksynie w stanie całkowitego bezruchu.

Cechy odróżniające saksytoksynę od pozostałych toksyn tej encyklopedii:

Jest związkiem drobnocząsteczkowym, nie białkiem. W odróżnieniu od rycyny, abryny czy toksyn botulinowych, saksytoksyna nie jest białkiem. Nie ulega denaturacji przy ogrzewaniu - gotowanie jej nie niszczy. Jest trwała, odporna na obróbkę termiczną i na warunki środowiskowe. Można ją wyodrębnić, oczyścić i przechowywać jak zwykły związek chemiczny.

Ma to konsekwencję prawną: saksytoksyna jest jedyną toksyną, którą da się zsyntetyzować chemicznie - synteza totalna została opisana w literaturze. Nie jest więc zależna od dostępu do materiału biologicznego.

Występuje naturalnie w żywności. Saksytoksyna kumuluje się w małżach, ostrygach i przegrzebkach filtrujących wodę z zakwitem bruzdnic. Zatrucia pokarmowe (PSP - paralytic shellfish poisoning) są zjawiskiem znanym, monitorowanym i regulowanym przepisami sanitarnymi. Jest to jedyna toksyna z wykazu 1 CWC, która jest rutynowo oznaczana w laboratoriach kontroli żywności.

Miała rzeczywiste zastosowanie operacyjne. Saksytoksyna była wykorzystywana przez CIA jako środek samobójczy dla pilotów samolotów rozpoznawczych - w igle ukrytej w monecie u pilota Francisa Gary'ego Powersa (1960). Program MKNaomi obejmował jej gromadzenie; zapasy ujawniono w 1975 roku podczas przesłuchań komisji Churcha.

Dane fizykochemiczne

Właściwość Wartość
wzór sumaryczny C10H17N7O4
masa molowa 299,29 g/mol
postać biały proszek krystaliczny; w obrocie zwykle jako chlorowodorek
barwa biała
zapach brak
smak brak
rozpuszczalność w wodzie bardzo dobra
rozpuszczalność w rozpuszczalnikach organicznych słaba
trwałość termiczna wysoka - nie jest niszczona przez gotowanie
trwałość w środowisku wysoka w środowisku kwaśnym; rozkłada się w środowisku silnie zasadowym
trwałość w postaci suchej lata

Brak zapachu i smaku przy pełnej rozpuszczalności w wodzie czyni saksytoksynę substancją nadającą się do skażenia napojów i żywności bez możliwości wykrycia zmysłowego. Jest to cecha, którą dzieli z niewieloma substancjami opisanymi w tej encyklopedii.

Odporność termiczna oznacza, że w odróżnieniu od rycyny saksytoksyny nie da się unieszkodliwić przez gotowanie - ani w żywności, ani przy dekontaminacji. Skutecznym sposobem rozkładu jest środowisko silnie zasadowe albo utleniające.

Podstawa prawna kontroli

Wykaz Pozycja Uwagi
Konwencja o zakazie broni chemicznej (CWC) wykaz 1, część A, poz. 1A(7) - saksytoksyna najostrzejszy reżim: zakaz produkcji poza ilościami badawczymi
Konwencja o zakazie broni biologicznej (BTWC) objęta jako toksyna
Rozporządzenie (UE) 2021/821, załącznik I 1C351.d.5 kontrola wywozu
Federal Select Agent Program (HHS) HHS Select Agent and Toxin prawo Stanów Zjednoczonych
Wspólny wykaz uzbrojenia UE ML7
Lista Wassenaar Munitions List ML7; dual-use 1C351
Australia Group wykaz czynników biologicznych i toksyn
Przepisy żywnościowe rozporządzenie (WE) nr 853/2004; rozporządzenie (UE) 2019/627 limit 800 µg ekwiwalentu saksytoksyny na kg mięsa małży; obowiązkowe badania w programach monitoringowych
Prawo polskie - wykonanie CWC ustawa z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu Konwencji o zakazie broni chemicznej
Prawo polskie - obrót z zagranicą ustawa z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym
Prawo polskie - bezpieczeństwo żywności ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

Zbieg reżimu wojskowego i żywnościowego. Saksytoksyna jest jednocześnie substancją wykazu 1 CWC - o statusie równym sarinowi - i naturalnym zanieczyszczeniem żywności podlegającym limitom sanitarnym. Wykrycie saksytoksyny w małżach nie jest zdarzeniem z zakresu broni chemicznej, lecz sprawą nadzoru sanitarnego. Rozstrzyga kontekst i postać: toksyna wyodrębniona, oczyszczona i przechowywana jako preparat podlega reżimowi CWC, toksyna obecna w produkcie spożywczym - przepisom żywnościowym.

Wyłączenie dla wzorców analitycznych. Saksytoksyna jest przedmiotem legalnego obrotu jako wzorzec analityczny dla laboratoriów badających żywność. Ilości są mikrogramowe, opakowania oznakowane, a odbiorcami akredytowane laboratoria. Jest to obrót w pełni legalny, choć podlegający kontroli wywozowej.

Rozpoznanie w warunkach terenowych

Postać spotykana

  • biały proszek krystaliczny w fiolkach szklanych o pojemnościach mikrogramowych - postać wzorca analitycznego, z etykietą dostawcy odczynników;
  • roztwór wodny w fiolce albo ampułce - postać najgroźniejsza;
  • materiał surowy: wysuszone tkanki małży albo koncentrat z zakwitu sinicowego - postać o niskiej zawartości toksyny;
  • w kontekście żywnościowym: małże, ostrygi, przegrzebki - toksyna niewidoczna i niewyczuwalna.

Sygnały towarzyszące w miejscu ujawnienia

  • akwarium albo hodowla sinic lub bruzdnic - wskaźnik o wysokiej wartości; hodowla organizmów wytwarzających toksynę bez udokumentowanego programu badawczego wymaga wyjaśnienia;
  • duże ilości małży albo tkanek mięczaków, sprzęt do ekstrakcji i zatężania;
  • literatura dotycząca syntezy albo izolacji toksyn morskich;
  • wzorce analityczne w ilościach niewspółmiernych do działalności laboratoryjnej;
  • sprzęt chromatograficzny w obiekcie bez profilu analitycznego.

Objawy narażenia

Przebieg jest szybki - w odróżnieniu od toksyn białkowych nie ma wielogodzinnego okresu utajenia:

Czas od narażenia Objawy
5 - 30 min mrowienie i drętwienie warg, języka i twarzy; uczucie "waty w ustach"
30 - 60 min drętwienie kończyn, zaburzenia mowy, niezborność ruchów, uczucie unoszenia się
1 - 3 h narastające osłabienie mięśni, trudności w połykaniu, duszność
2 - 12 h porażenie mięśni oddechowych przy zachowanej świadomości

Zachowana świadomość przy postępującym porażeniu jest cechą charakterystyczną i szczególnie dramatyczną. Poszkodowany jest w pełni przytomny i zorientowany, nie mogąc się poruszać ani oddychać.

Postępowanie

Brak odtrutki. Leczenie polega wyłącznie na wspomaganiu oddechu - intubacji i wentylacji mechanicznej do czasu wydalenia toksyny. Postępowanie to jest w pełni skuteczne: pacjent poddany wentylacji przeżywa, a objawy ustępują w ciągu kilkunastu do kilkudziesięciu godzin bez trwałych następstw.

Konsekwencja praktyczna dla służb: przy podejrzeniu zatrucia saksytoksyną rozstrzygający jest czas dotarcia do wentylacji mechanicznej, nie dostęp do specjalistycznego leczenia. Priorytetem jest szybki transport i zabezpieczenie drożności dróg oddechowych.

Zasady bezpieczeństwa dla funkcjonariuszy

  • ochrona dróg oddechowych przed pyłem, rękawice, ochrona oczu;
  • saksytoksyna nie przenika przez zdrową skórę w stopniu istotnym - zagrożeniem jest wdychanie pyłu, kontakt z błonami śluzowymi i uszkodzoną skórą oraz droga pokarmowa;
  • nie stosować gorącej wody ani pary do dekontaminacji - toksyna jest termostabilna;
  • dekontaminacja roztworem alkalicznym albo podchlorynem.

Wykrywanie

  • testy immunochromatograficzne i ELISA - stosowane rutynowo w kontroli żywności, szeroko dostępne;
  • LC-MS/MS - metoda rozstrzygająca, stosowana w laboratoriach referencyjnych badających żywność;
  • test biologiczny na myszach - metoda historyczna, wypierana przez metody instrumentalne;
  • w materiale biologicznym: oznaczenie w moczu i surowicy.

Uwaga o dostępności metod. Saksytoksyna jest, obok rycyny, jedyną toksyną z tej encyklopedii, dla której istnieje rozwinięta sieć laboratoriów rutynowo wykonujących oznaczenia - są to laboratoria kontroli żywności i badań weterynaryjnych. W sprawie dotyczącej saksytoksyny nie trzeba więc kierować materiału do wyspecjalizowanego laboratorium obronnego; oznaczenie wykona laboratorium sanitarne, z zastrzeżeniem właściwego zabezpieczenia próbki dla celów procesowych.

Ocena wyrobu: prawidłowy a nieprawidłowy

Materiał o wysokiej czystości

  • biały proszek krystaliczny albo liofilizat, jednolity;
  • wysoka zawartość toksyny, potwierdzona certyfikatem analizy - w postaci wzorca analitycznego czystość przekracza 95 procent;
  • opakowanie szklane, hermetyczne, chronione przed światłem i wilgocią;
  • przechowywanie w warunkach chłodniczych, choć nie jest to bezwzględnie konieczne ze względu na trwałość substancji.

Materiał surowy

  • wysuszone tkanki małży albo biomasa sinicowa - proszek szarawy, brunatny albo zielonkawy;
  • zawartość toksyny rzędu mikrogramów na gram - o kilka rzędów wielkości niższa niż w preparacie oczyszczonym;
  • obecność innych toksyn towarzyszących: gonyautoksyn, neosaksytoksyny - naturalna mieszanina występująca w organizmach;
  • obecność materiału biologicznego, soli, tłuszczów.

Rozstrzygnięcie o znaczeniu dowodowym

W odróżnieniu od rycyny, przy saksytoksynie nie występuje problem denaturacji. Toksyna wykryta jest toksyną aktywną - jest to związek drobnocząsteczkowy o określonej strukturze, a nie białko, które może utracić konformację zachowując wykrywalność immunologiczną.

Kluczowe jest natomiast rozróżnienie ilościowe:

Ustalenie Znaczenie
saksytoksyna oczyszczona, w ilości miligramowej zdolna do wywołania skutku śmiertelnego; poza kontekstem wzorca analitycznego - wskaźnik rozstrzygający
saksytoksyna oczyszczona, mikrogramy, w opakowaniu wzorca z certyfikatem obrót legalny, wymaga weryfikacji odbiorcy
materiał surowy o zawartości mikrogramowej na gram zdolność do wywołania skutku zależna od ilości podanej; wymaga wyliczenia przez biegłego
toksyna w produkcie spożywczym powyżej limitu 800 µg/kg sprawa nadzoru sanitarnego, nie broni chemicznej
hodowla organizmów wytwarzających toksynę, bez wyodrębnionego materiału przygotowanie; wymaga innych dowodów zamiaru

Znaczenie prawne. Sprawca, który dysponował materiałem surowym o zawartości toksyny zbyt niskiej, by w podanej ilości wywołać skutek śmiertelny, odpowiada za usiłowanie nieudolne z art. 13 § 2 k.k. Ustalenie to wymaga jednak wyliczenia dawki przez biegłego, opartego na oznaczeniu ilościowym i na drodze podania - a nie samego stwierdzenia, że materiał był "surowy".

Jest to różnica wobec rycyny, gdzie materiał domowej produkcji jest zwykle nieskuteczny drogą pokarmową niezależnie od ilości. Saksytoksyna jest skuteczna drogą pokarmową, a jej dawka śmiertelna jest bardzo niska - materiał surowy w odpowiedniej ilości może być w pełni wystarczający. Kwalifikacja usiłowania nieudolnego wymaga więc przy saksytoksynie dokładniejszego uzasadnienia niż przy rycynie.

Niezależnie od skuteczności: samo wyodrębnienie, gromadzenie i przechowywanie saksytoksyny poza obrotem wzorcami analitycznymi realizuje znamiona art. 121 § 1 k.k., ponieważ jest to substancja wykazu 1 CWC.

Odpowiedzialność karna

Podstawa Czyn Zagrożenie
art. 121 § 1 k.k. wytwarzanie, gromadzenie, nabywanie, zbywanie, przechowywanie, przewożenie środków walki zakazanych przez prawo międzynarodowe od roku do lat 10
art. 120 k.k. stosowanie środka masowej zagłady od 10 lat, 25 lat albo dożywotnie pozbawienie wolności
art. 148 § 1 albo § 2 pkt 4 k.k. zabójstwo, w tym z użyciem środka mogącego sprowadzić niebezpieczeństwo dla wielu osób od 10 albo od 12 lat, 25 lat albo dożywotnie pozbawienie wolności
art. 156 § 1 k.k. spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu od 3 do 20 lat
art. 165 § 1 pkt 1 i 2 k.k. sprowadzenie niebezpieczeństwa przez wyrabianie substancji szkodliwych albo wprowadzanie do obrotu szkodliwych dla zdrowia substancji spożywczych od 6 miesięcy do lat 8
art. 13 § 2 k.k. usiłowanie nieudolne - materiał o zawartości toksyny niewystarczającej przy danej drodze podania jak za usiłowanie
art. 96 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia wprowadzanie do obrotu żywności niespełniającej wymagań zdrowotnych zależnie od typu
ustawa o wykonywaniu Konwencji o zakazie broni chemicznej naruszenie zakazów wykazu 1 sankcje ustawowe

Uwaga o art. 165 § 1 pkt 1 k.k. Przepis ten obejmuje wprost wprowadzanie do obrotu szkodliwych dla zdrowia substancji spożywczych. Przy saksytoksynie jest to kwalifikacja szczególnie adekwatna, ponieważ naturalną drogą jej występowania jest żywność, a celowe skażenie produktów spożywczych realizuje znamiona tego przepisu bezpośrednio.

Hasła powiązane

  • Rycyna - druga toksyna wykazu 1 CWC; przeciwstawna pod względem trwałości i wykrywalności
  • Tetrodotoksyna - identyczny mechanizm blokowania kanałów sodowych
  • Konotoksyny - toksyny stożków morskich o pokrewnym działaniu na kanały jonowe
  • Mikrocystyny - toksyny sinicowe pochodzące z tych samych zakwitów
  • Toksyny botulinowe - porażenie wiotkie o odmiennym mechanizmie

Przypisy

  1. Konwencja o zakazie broni chemicznej, załącznik dotyczący substancji chemicznych, wykaz 1 część A pozycja 7.
  2. Konwencja o zakazie broni biologicznej i toksynowej (BTWC), sporządzona w 1972 r.
  3. Rozporządzenie (UE) 2021/821, załącznik I, pozycja 1C351.d.5.
  4. Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego - limity toksyn paralitycznych.
  5. HHS and USDA Select Agents and Toxins, 42 CFR Part 73.
  6. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, art. 13 § 2, art. 120, art. 121, art. 148, art. 156, art. 165.
  7. Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia.
  8. OPCW, Guide to Schedules of Chemicals under the Chemical Weapons Convention.