Psylocyna

Nazewnictwo

Język / system Nazwa
polski Psylocyna
oznaczenie chemiczne 3-(2-dimetyloaminoetylo)-4-hydroksyindol 4-HO-DMT
grupa wykazu I-P

Czym jest

Pozycja wykazu zaliczona do grupy I-P. Jest to substancja psychotropowa objęta kontrolą na podstawie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (grupa I-P - najściślejsza kontrola, brak dopuszczenia do lecznictwa).

Zakres opisu. Hasło ma charakter rozpoznawczo-prawny. Wskazuje status kontrolny i podstawę odpowiedzialności - nie zawiera opisu wytwarzania ani dawkowania.

Informacje medyczne

Psylocyna, 4-HO-DMT – organiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna, alkaloid grzybów Psilocybe spp. pochodna tryptaminy. W naturze zwykle występuje razem z psylocybiną i baeocystyną. Strukturalnie psylocyna jest bardzo podobna do innej substancji psychodelicznej, również występującej w naturze, bufoteniny. Różnica polega tylko na umiejscowieniu grupy hydroksylowej na pierścieniu benzenowym. Psylocyna jest produktem metabolizmu psylocybiny i prawdopodobnie to właśnie ona odpowiada za ogół efektów wywołanych spożyciem grzybów psylocybinowych. W Polsce znajduje się w grupie I-P wykazu substancji psychotropowych.

Źródło opisu: Wikipedia, hasło Psylocyna.

Oficjalna ulotka i Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL): baza leków Medycyny Praktycznej · Rejestr Produktów Leczniczych URPL.

Identyfikatory i zasoby zewnętrzne

Baza danych Identyfikator
Numer CAS 520-53-6
PubChem CID 4980
ChemSpider 4807
CompTox (DTXSID) DTXSID5048899
ChEMBL CHEMBL65547
ChEBI 8613
KEGG C08312
UNII (FDA) CMS88KUW0G
MeSH C009105
ECHA InfoCard 100.007.543
InChIKey SPCIYGNTAMCTRO-UHFFFAOYSA-N

Pełny zestaw powiązań i identyfikatorów: Wikidata Q409150.

Status prawny

Cecha Wartość
kategoria substancja psychotropowa
grupa I-P
charakter grupy grupa I-P - najściślejsza kontrola, brak dopuszczenia do lecznictwa

Podstawa prawna

Akt Zakres
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 32 podział substancji psychotropowych na grupy I-P do IV-P
Rozporządzenie Ministra Zdrowia (Dz.U. 2024 poz. 1139) wykaz z przypisaniem pozycji do grupy I-P
Konwencje ONZ jednolita konwencja o środkach odurzających (1961) / konwencja o substancjach psychotropowych (1971)

Rozpoznanie w warunkach terenowych

Postać spotykana - proszki, kryształy, tabletki, znaczki (blottery), roztwory, susz roślinny lub preparaty; często bez oznakowania albo z fałszywym opisem ("nie do spożycia", "badawcze", "kolekcjonerskie").

Wskaźniki - porcjowanie i pakowanie handlowe, wagi, zgrzewarki; obecność innych pozycji wykazu; sprzedaż poza legalnym obrotem aptecznym.

Zasady bezpieczeństwa - ochrona przed kontaktem i wdychaniem (część opioidów, np. analogi fentanylu, działa w śladowych ilościach); zabezpieczenie próbki do badania (GC-MS); ostrożność wobec nieoznaczonych proszków.

Odpowiedzialność karna

Podstawa Czyn Zagrożenie
art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadanie środka odurzającego lub substancji psychotropowej do lat 3; znaczna ilość - od roku do lat 10
art. 53 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wytwarzanie, przetwarzanie, przerób do lat 3; znaczna ilość - od lat 3
art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wprowadzanie do obrotu, uczestniczenie w obrocie od 6 miesięcy do lat 8; znaczna ilość - od lat 2 do 12
art. 55 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przywóz, wywóz, wewnątrzwspólnotowe nabycie lub dostawa, tranzyt do lat 5; znaczna ilość - od lat 2 do 12
art. 58-59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii udzielanie, nakłanianie, udzielanie w celu osiągnięcia korzyści zależnie od czynu, w tym od 6 miesięcy do lat 8

Przypisy

  1. Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych (Dz.U. 2024 poz. 1139), grupa I-P.
  2. Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 31, 32, 53, 55, 56, 58, 59, 62, 62b.
  3. Jednolita konwencja o środkach odurzających (1961); Konwencja o substancjach psychotropowych (1971).